Figuur in de kijker – Maurice Denecker

Maurice Denecker (° Wulpen, 5 november 1941 - † Veurne, 16 september 2017) aan de slag met de garnalenvangst, met zijn Estaminet op de achtergrond. De staat van het kookhuisje (dat nog volop in opbouw was, bemerk de zeilen als provisoire dakbekleding) doe
Maurice, Miesten, Nekkertje, …

Paracommando, vrachtwagenchauffeur, grappenmaker, (ere-)garnaalvisser, herbergier, ereburger van Koksijde, natuurmens, volksfiguur en -vriend, verteller, carnavalist, gemeenschapsmens, initiatiefnemer, ambiancemaker, grapjas, vader, grootvader, …

Eén man, talloze beschrijvingen. De kleurrijke figuur van Maurice Denecker eer aandoen, dat vraagt in principe om een veelheid aan woorden. Wij proberen het echter met één welgekozen foto…

Wie was Maurice Denecker?

Maurice werd op 5 november 1941, als zesde zoon en achterkomertje, verwelkomd in het gezin van Alberic Denecker en Madeleine Hoedt. Moeder en vader waren karig geschoolde volksmensen, maar de waarde van hard werken en spaarzaam leven werd Maurice met de paplepel ingegeven. Zelf liet hij de school ook liever links liggen, om er ondertussen op uit te trekken in Wulpen, Oostduinkerke en omgeving. Een geliefd toevluchtsoord tijdens zijn tienerjaren was de boerderij en manege van paardenverkoper en garnaalvisser te paard Henri ‘Jules’ Durant, alias de ‘Rosten Durang’. Samen trokken ze geregeld richting zee, voor Maurice een eerste kennismaking met de garnaalvisserij die hem later zo nauw aan het hart zou liggen. Het plan om professioneel visser te worden, werd door vader Denecker echter van tafel geveegd als ‘te gevaarlijk’. Na zijn dienstplicht bleef Maurice bijgevolg aan wal, en verkende hij als vrachtwagenchauffeur gedurende vele jaren het gehele Europese wegennetwerk.

 

Een beeld zegt meer dan 1000 woorden…

De bovenstaande foto uit de NAVIGO-collectie toont Maurice Denecker aan het begin van een nieuw hoofdstuk in zijn leven. In 1977 besloot hij immers zijn nomadenbestaan als trucker in te ruilen voor een vaste plaats achter de toog van de Estaminet ‘De Peerdevisscher’ in Oostduinkerke. Deze aanstelling als waard van de herberg bij het visserijmuseum was tegelijk het startschot voor zijn lange carrière als paardenvisser. Op deze foto zat het vissen met paard Lize er reeds op voor Maurice, en eiste de verwerking van de vangst zijn aandacht op. Na het ziften, kuisen en spoelen van de garnalen (hier nog in een rieten mand), was het tijd voor het koken. Zoals elke paardenvisser had ook Maurice daarvoor zijn eigen recept: op een fornuis verwarmd met wrakhout van het strand of plankjes afkomstig van bouwwerven, maakte hij de garnalen klaar in gezouten regenwater. Eenmaal deze taak erop zat, was het tijd om de diertjes te laten afkoelen. En dan kon het zilte lekkers eindelijk geproefd worden.

 

Het lijkt misschien een onopvallende momentopname uit ver vervlogen tijden, maar Maurice Denecker in de weer met garnalen op het binnenplein voor zijn Estaminet: het is een tafereel dat decennialang deel uitmaakte van het Oostduinkerkse straatbeeld en herkenbaar is voor vele generaties inwoners van de badstad. Het NAVIGO koos dan ook bewust voor deze afbeelding om hulde te brengen aan de voormalige uitbater van de museumherberg, Peerdevisscher in hart en ziel én Oostduinkerks monument. Rust zacht, Maurice.

 

Bronnen

  • Krantenarchief NAVIGO, artikel 29 augustus 2003, Maurice verlaat De Peerdevisscher.
  • Krantenarchief NAVIGO, Krant van West-Vlaanderen, 14 mei 2004, Paardenvissers dragen folklore.
  • Supeley, M. (2005). De Oostduinkerkse paardenvissers: van Armada tot enkeling. Vereniging voor Vreemdelingenverkeer Koksijde: Koksijde. 159 pp.
  • Denecker, D.M. (2010). Nekkerse dagboek. Memoires van een Oostduinkerkse paardenvisser, werkmens, vrachtwagenbestuurder, zelfstandige, herbergier en globetrotter. Ereburger van de gemeente Koksijde, Deken van de Orde van de Paardevissers. Denecker, M: Oostduinkerke. 415 pp.
  • Artikel Koksijde, Oostduinkerke rouwt om heengaan ereburger-paardenvisser Maurice Denecker, 18 september 2017, online raadpleegbaar.